Kalmarsundsleden Etap KS7 - Vita sand - Stufvenäs - część szlaku Smålandsleden

**Kultura i przyroda wybrzeża

Etap KS7 oferuje nadmorski spacer, podczas którego historia spotyka się z naturą. Zaczynając od jednego z najlepszych kąpielisk na wybrzeżu Kalmark z płytką piaszczystą plażą, szlak prowadzi dalej obok starych wiosek rybackich i miejsc o znaczeniu kulturowo-historycznym, takich jak okrągły kościół Hagby i społeczność żeglarska Ekenäs. Znajdują się tu ślady historii przemysłu, starożytne pozostałości i malownicze obszary, takie jak rezerwat przyrody Bokenäs. Etap kończy się w gospodzie Stuvenäs, otoczonej dębami i kopcami z epoki brązu - miejscu z czasów Gustawa Wazy.

Biały piasek

Vita sand to obszar rekreacyjny i domki letniskowe oraz popularne miejsce kempingowe i kąpielisko z płytką piaszczystą plażą i 160-metrowym molo. Latem dostępny jest kiosk, toaleta i prysznic.

**Wioska rybacka Norra Hagby

Ta wioska rybacka została zbudowana przez Roberta Anderssona na początku lat trzydziestych XX wieku, specjalizującego się w połowach węgorzy sieciami dennymi.

**Sandvik

Sandvik jest obszarem rekreacyjnym i kąpieliskiem od lat trzydziestych XX wieku, kiedy to zbudowano również centrum rekreacyjne.

**Kolboda i Kochankowie

Przed miejscowością Kolboda znajduje się niewielkie kąpielisko. Mówi się, że u ujścia Hagbyån wylądował święty Zygfryd, aby schrystianizować ludzi w okolicy. Dlatego też miejsce to nazywane jest Portem Świętego Zygfryda. Na północ od Lover's Bridge znajdowała się kaplica św. Zygfryda, która została zburzona w 1541 roku. Obszar ten był małym ośrodkiem przemysłowym z fabryką zapałek, młynem ałunu Lovers i stocznią Kolboda. Pozostałości młyna ałunu są nadal widoczne jako czerwone pale i nazywane są Rödfyren.

**Kościół Hagby

Kościół Hagby jest jednym z ośmiu tak zwanych okrągłych kościołów w Szwecji. Został zbudowany około 1200 roku i jest jednym z najlepiej zachowanych. Kościół został zbudowany jako kościół obronny, z kilkoma otworami okiennymi w połowie wysokości ściany i nawami wewnątrz ścian.

**Bjursnäs

Tutaj znajduje się piękny ogród pastwiskowy. Przylega do niego gospodarstwo wiejskie Bjursnäs. Na pastwisku na zachód od farmy znajduje się cmentarz. Kiedy mija się pastwisko, pojawia się tak zwany King Oak.

Igelösa hättekvarn.

Młyn ten został zbudowany w Olsbo w XVIII w. W 1863 r. został przeniesiony do obecnej lokalizacji w Igelösa. Był używany do 1910 roku, kiedy to popadł w ruinę i został odnowiony.

Ekenäs well

Ekenäs Brunn lub Källan, jak nazywa się to miejsce, było studnią i kąpieliskiem otwartym w 1870 roku. Znajdował się tam hotel, łaźnie z ciepłą i zimną wodą oraz kąpiele błotne. Dziś pozostał tylko mały sześciokątny budynek, który kryje studnię. Poza tym pozostały tylko fundamenty budynków.

**Ekenäs

Ekenäs to społeczność żeglarska, która zaczęła się rozwijać około 1840 roku. Od 1840 roku istniała tu stocznia, a ludzie, którzy się tu osiedlili, byli głównie marynarzami. W dolnej części placu obrotowego znajduje się magazyn portowy, który został tam przeniesiony w latach siedemdziesiątych XIX wieku. Przez lata pełnił on różne funkcje, a obecnie jest własnością Södermöre Hembygdsförening.

**Bookäs

Światowej sławy zoolog Bengt Berg mieszkał tu od 1921 roku i przez kilka kolejnych dekad. Jego specjalnością były w szczególności ptaki. Był także autorem, kuratorem i fotografem. Stworzył kilka uznanych prac na temat dzikiej przyrody w Szwecji, Afryce Środkowej i Indiach. W tym czasie liczebność gęsi gęgawy w Szwecji gwałtownie spadła i Bengt Berg zlecił ich hodowlę tutaj. To właśnie tutaj Bengt Berg wprowadził do Szwecji gęś kanadyjską. Wokół Bokenäs znajduje się obszar lasów liściastych zdominowany głównie przez buki i dęby. Niektóre z tych gajów bukowych tworzą rezerwat przyrody Bokenäs, który jest częścią posiadłości Värnanäs.

**Värnanäs

Posiadłość Värnanäs zaczyna się tuż za Ekenäs. Jest to jedna z największych farm w Smalandii. Obszar ten był stosunkowo gęsto zaludniony od czasów średniowiecza. Królowa Małgorzata posiadała tu gospodarstwo pod koniec XIV wieku. Północne i południowe Värnaby, które w XVI wieku miały 21 gospodarstw, znajdowały się przy starej autostradzie E22. Värnanäs miało w tym czasie dwie farmy i młyn.

Pod koniec XV wieku oba gospodarstwa były prawdopodobnie własnością Stena Sture Starszego. Gustaw Waza był tym, który przekształcił Värnanäs w duże gospodarstwo rolne. Södra Värnaby i Stuvenäs zostały dodane do posiadłości. W 1645 roku Axel Oxenstierna został hrabią Södra Möre. Kupił posiadłość Värnanäs i podporządkował sobie posiadłość Värnaby z kilkoma gospodarstwami.

W okolicy znajduje się kilka starożytnych pozostałości z epoki kamienia po czasy historyczne. Znajduje się tu również kilka rezerwatów przyrody. Bokenäs, jak wspomniano wcześniej, i rezerwat przyrody archipelagu Värnanäs, który obejmuje obszar ochrony fok. W Värnanäs znajduje się kilka pięknych łąk plażowych i kilka gajów dębowych, bukowych itp. W posiadłości Värnanäs znajduje się wiele bardzo starych drzew, zwłaszcza dębów.

Zostaniemy w Värnanäs trochę dłużej. Pod koniec XVIII wieku Värnanäs zostało kupione przez Carla Råbergha Mannerskantza. Zbudował on między innymi nowy dwór i otoczył go parkiem angielskim.

Dziś tradycję kontynuuje Lennart Östersten, który kupił gospodarstwo w 1993 roku. Od momentu przejęcia, Östersten odnowił posiadłość i tereny za około 84 miliony koron szwedzkich.

Po Värnanäs, podróż jest kontynuowana wzdłuż starej alei dębowej, która kiedyś była wiejską drogą. Obecna droga, zwana obecnie "starą E22", została zbudowana w 1926 r. Stara droga na południe od Värnanäs.

**Starożytne pozostałości

Pomiędzy Värnanäs i Stuvenäs znajduje się kilka miejsc pochówku, miejsc kultu, dołów smoły itp. Jak wspomniano, obszar ten ma długą tradycję działalności człowieka.

**Stuvenäs

Stuvenäs jest dziś popularnym zajazdem i centrum konferencyjnym. Na południe od budynku konferencyjnego znajduje się duży kopiec z epoki brązu o nazwie "Blårör". Farma znana jest od 1545 r., kiedy to Jon Firsze, który wcześniej był lokalnym szeryfem, rozpoczął budowę zagrody. W 1554 r. Stuvenäs zostało dodane do Värnanäs na rozkaz Gustawa Wazy. W XIX wieku Stuvenäs było zamieszkiwane przez Majorskan Beate Silfversparre i jej córki. Na polu poza Stuvenäs stoi prawdopodobnie największe drzewo w gminie. Jest to dąb o obwodzie ponad 9,5 metra. Svartö to wyspa u wybrzeży Stuvenäs. To tutaj znajduje się "holenderski cmentarz". W latach siedemdziesiątych XVI wieku Szwecja prowadziła wojnę z Danią i Holandią. Floty wroga podjęły kilka nieudanych prób lądowania wzdłuż wybrzeża. Flota holenderska została dotknięta dżumą, w związku z czym na Svartö pochowano 40 Holendrów.